Übers Leben, meins De quell nagott che foo, de quell’eterno nagotta che mi foo, no me rebelli, Olga, no me rebelli! o vita andada, vita strascia de mi... Tegen dat nix dat ik do, tegen dat ewich nix dat ik do, stah ik nich op, Olga, stah ik nich op! Oh verleden leven, min klaterig leven … Über uns Männer O du, wuise Frau, bei dien Gewieden spee din Sprök, över wat de Mannsminschn sün de Mansminschn .. rut .. rut .. weg van de lebber! „ Goeggel bück … goeggel bück … goeggel bück … dat sin de Mannsminschn!“ O ti, sapienta donna, de coscenza, spua la toa sentenza, su coss’hin i omen... foeura... foeura... di cojoni...! “ Ruffian... ruffian... ruffian... ecco coss’hin i omen!”